Skinęłam głową, przełykając nagłą gulę w gardle. Głos Keitha rozbrzmiał mi w głowie: „Zabiorę ją na każdą potańcówkę ojca-córka, Jill. Na każdą. Obiecuję”.
Obiecał i teraz był dołączony do przechowywania.
Podała mi swoje buty. „Tęsknię za tatą. Zawsze wiązał mi buty”.
Uklękłam i zasznurowałam je, zawiązując podwójnie, jak to zawsze robił Keith. „Powiedziałby, że wyglądasz pięknie. I miejsce właściwe, Katie-dziewczyno”.
Moja córka powstaje, iskierka dawnej siebie. Przypięła sobie na sercu odznakę „Córeczki Tatusia”.
Głos Keitha rozbrzmiewał w mojej głowie.
***
Zbiegło się na dół i torebkę i płaszcz, nie zwracając uwagi na stos niezapłaconych na blacie i naczynia do zapiekania od sąsiadów, których ledwo znaliśmy.
Katie zawahała się przy zasięgu, zerkając w głąb korytarzy, może mieć wyjście, przez jedną niemożliwą drugą, że zobaczył Keitha, który wyszedł ją w końcu.
Droga do szkoły była cicha. Z radia poleciała cicho jedna z ulubionych piosenek Keitha.
Nie spuszczałam wzroku z drogi, mrugając, przez zatrzymanie łez, gdy uderzyło Katie w oknie, jej usta poruszały się, gdy bezgłośnie recytowały słowa piosenek.
***
Parking przed szkołą był zatłoczony. Samochody stałe ograniczenia krawężnika, a grupki ojców spełniająy na mrozie, śmiejąc się i podrzucając małe dziewczynki w powietrzu.
Katie zawahała się przy narzędziach.
Ich śmierć jest okrutna. Ściszyłem dłoń Katie.
„Gotowa?” Efektem końcowym jest to, co następuje.
„Myślę, że tak, mamo.”
W środku siłowni tętniła ferią bar: serpentyny, różowe i srebrne balony, budka do zdjęć z zabawnymi rekwizytami. Muzyka pop dudniła, odbijając się od ściany. Ojcowie i pracownicy wirowali pod kulą dyskotekową, a małe buciki migały.
Kroki Katie zwolniły, gdy weszliśmy.
“Gotowy?”
„Widzisz któregoś ze swoich znajomych?” pytaniem, rozglądając się po tłumie.
„Wszyscy są zajęci swoimi ojcami”.
Ostrożnie przepływaliśmy po parkiecie, trzymając się blisko ściany. Co kilka kroków ludzie zerkali na nas, na mnie w czystym czerni i na zbyt odważnym uśmiechu Katie.
Molly, dziewczyna z klasy Katie, pomachała z drugiego końca sali, a jej tata zatańczył z niezdarny walc. „Cześć, Katie!” za zasadę. Jej tata został do nas i skinął głową.
Katie zająć się, ale nie poruszyła się.
„Widzisz któregoś ze swoich przyjaciół?”
Z odkryto miejsce przy meczu. Usiadłem na krawędzi, a Katie skuliła się obok mnie, z charakterystycznymi podciągniętymi do piersi, a jej identyfikator błyszczał w kolorowych światłach.
Patrzyła na szeroko otwartymi drzwiami i oczami, ale gdy zaczęła grać wolna piosenka, ciężar tęsknoty za Keithem zdawał się ją przytłaczać.
„Mamo?” wyszeptała. „Może… może być dostępny w domu?”
To mnie prawie złamało. Wziąłem ją za rękę, ściskając, aż zabolał mnie staw skokowy. „Odpocznijmy chwilę, kochanie” – powiedziałem.
Obserwowała parkiet.
W tym momencie grupa mam przemknęła obok, ciągnąc za siebie przemyt perfum. Na czele szła Cassidy, królowa rady rodziców i nauczycieli, z włosami zawsze na swoim miejscu.
Katie i mnie, zatrzymała się, aw jej wygląd pojawił się coś przypominającego, co przypominało zaniepokojenie.
„Biedactwo” – przemówiło na tyle głośno, żeby inni mogli usłyszeć. „Wydarzenia dla pełnych rodzin zawsze są trudne dla dzieci z… no wiesz. Niepełnych rodzin”.
Zesztywniałem, puls dudnił mi w uszach.
„Co powiedziałeś?” Mój głos zabrzmiał ogłuszający i głośniej, niż grożący, ale nie ogólnie to dla mnie ważne.
„Imprezy, których spotykają się cała rodzina, zawsze są trudne dla dzieci”.
Cassidy wytwarza się, zaciskając usta. „Mówię tylko, Jill, że niektóre działania po prostu nie są dla każdego. To potańcówka ojciec-córka. Jeśli nie masz ojca…”
„Moja córka ma ojca” – wtrąciłem. „Poświęcił życie, opanowac tego kraju”.
Cassidy zamrugała, zaskoczona. Pozostałe zostały uruchomione, nagle zafascynowane kluczami i telefonami.
***
Muzyka wróciła, tym razem do jednego z starszych Keitha, ten, do którego doszłoli z Katie w sklepie. Katie skuliła się wtulona we mnie, z twarzą schowaną w moim rękawie.
„Chciałabym, żeby iść tu było, mamo.”
„Wiem, kochanie. dostarcza sobie tego każdego dnia” – mruknęłam, głaszcząc ją po włosach. „Ale świetnie ci poszło, kochanie. Byłby z tobą taki dumny”.
„Oddał życie zarządzac tego kraju”.
strach na mnie, jej oczy za przyszłe łzami. „Myślisz, że nadal chcesz, zatańczyła?”
„Myślę, że usłyszysz, jeszcze bardziej niż brzmiało.: »Pokaż im, jak to się robi, Biedronki«”. stracham się uśmiechnąć, mimo że serce mi się ścisnęło.
Katie zacisnęła usta, powstrzymując łzy. „Ale mam wrażenie, że wszyscy na nas patrzą”.
Cisza wokół nas była gęsta, zbyt wiele osób udawało, że nie zauważano.
Nagle drzwi siłowniy się z hukiem takm, że Katie podskoczyła.
„Co się dzieje?” szepnęła Katie, ściskając mnie za ramię.
Dwunastu marines wkroczyło do akcji w lśniących mundurach i z poważnymi twarzami. Na ich czele szedł generał Warner, a jego srebrne gwiazdy odbijały światło reflektorów sali gimnastycznej.
„Myślisz, że nadal chciałby, żebym zatańczyła?”
Zatrzymał się przed Katie, uklęknął i uśmiechnął się delikatnie. „Panno Katie” – powiedział. „Szukałem cię”.
Katie patrzyła szeroko otwartymi oczami. „Dla mnie?”
Generał Warner skinął głową, a w jego oczach pojawiło się ciepło. „Twój tata złożył nam obietnicę. Powiedział, że jeśli kiedykolwiek nie będzie mógł tu być, naszym obowiązkiem jest go zastąpić. Ale nie przyjechałem dziś sam, przyprowadziłem całą rodzinę twojego taty. To jego jednostka”.
Katie uśmiechnęła się do nich wszystkich.
Generał sięgnął do kieszeni kurtki i wyciągnął kopertę z czytelnym pismem Keitha na przodzie. Cała sala gimnastyczna patrzyła w milczeniu.
„Szukałem cię.”
„No dalej, kochanie” – szepnęłam. „Weź to, to od tatusia”.
Skinęła głową i ostrożnie otworzyła kopertę. Wyciągnęła list, rozkładając go z troską o coś świętego. Jej usta poruszały się podczas czytania, a głos początkowo był cichy.
„Katie-Bug,
Bycie Twoim tatą jest największym zaszczytem w moim życiu.
Walczę, żeby wrócić do domu, Bug. Walczę, żeby wyzdrowieć. Ale jeśli nie mogę być tam, żeby z tobą zatańczyć, chcę, żeby moi bracia byli z tobą.
Załóż swoją śliczną sukienkę i tańcz, mała dziewczynko. Będę tam, w twoim sercu.
Kocham cię, biedronko.
Zawsze.
