Miała dom.
Dostałem wiadomość od brata, w której kazał mi nie wracać.
Poszedłem więc za nią do miasta – nie z obsesji, po prostu w celu przetrwania.
Moje mieszkanie było małe, hałaśliwe i prawie niefunkcjonalne — ale było moje.
Violet pojawiła się z zakupami spożywczymi i optymizmem, w który nie wierzyłam.
„Potrzebujesz zasłon” – powiedziała.
„Potrzebuję pieniędzy na czynsz” – odpowiedziałem.
Tak poznałem Ricka – jej dziadka.
Kiedy pierwszy raz odwiedziłem jego posiadłość, poczułem się zupełnie nie na miejscu.
Już same sztućce mnie onieśmielały.
Rick to zauważył.
„Czy jest jakiś powód, dla którego negocjujesz ze sztućcami?” – zapytał.
To był początek.
Potem rozmawiał ze mną inaczej.
On posłuchał.
Pamiętał różne rzeczy.
„Cena każdej rzeczy jest ważniejsza od jej piękna” – powiedział kiedyś.
„Bo cena decyduje, co pozostanie piękne” – odpowiedziałem.
Uśmiechnął się lekko.
„Albo mądrość, albo smutek.”
„Prawdopodobnie jedno i drugie.”
Violet zauważyła związek.
„Dziadek cię lubi” – powiedziała.
„Podoba mu się, że mówię dziękuję” – zażartowałem.
Ale pewnej nocy Rick zadał coś nieoczekiwanego:
