Wielu było oszołomionych rzadkim wynikiem medycznym, podczas gdy inni kwestionowali jej decyzje, stabilność finansową i etykę transferu zarodka. Suleman czuła się przytłoczona krytyką, osądem i intensywnością ekspozycji medialnej, jakiej mało kto doświadcza. Często sprowadzano ją do uproszczonych narracji, zamiast postrzegać jako matkę radzącą sobie z nietypową i skomplikowaną sytuacją.
Utrzymanie czternaściorga dzieci okazało się niezwykle trudne finansowo. Wbrew powszechnym przekonaniom, Suleman nie wzbogaciła się na tym rozgłosie. Nie otrzymała dużej rekompensaty finansowej i nie miała wówczas stałego źródła dochodu. Aby utrzymać rodzinę, imała się szeregu nietypowych zajęć, takich jak modeling, praca w branży rozrywkowej dla dorosłych, udział w celebryckich galach bokserskich, występy w mediach i próby spieniężenia pseudonimu „Octomom”.
Często decyzje te wynikały z konieczności, a nie z pragnień. Pomimo jej wysiłków, presja finansowa narastała i w 2012 roku złożyła wniosek o upadłość, zgłaszając dług w wysokości około miliona dolarów.
Jej problemy finansowe doprowadziły do problemów prawnych w 2014 roku, kiedy to została oskarżona o oszustwo w ramach pomocy społecznej za niezgłoszenie niektórych zarobków podczas pobierania zasiłku. Ostatecznie przyznała się do winy w sprawie o wykroczenie, wykonała prace społeczne, zwróciła fundusze i otrzymała wyrok w zawieszeniu. Ten epizod dodał kolejny poziom publicznej kontroli do jej i tak już skomplikowanej historii.
Do 2013 roku Suleman postanowiła niemal całkowicie wycofać się z medialnego zainteresowania, skupiając się na stworzeniu bardziej prywatnego i stabilnego środowiska dla swoich dzieci. Przez ponad dekadę niewiele informacji o jej życiu ukazywało się publicznie poza sporadycznymi wpisami w mediach społecznościowych. Jej priorytetem stało się wychowanie dzieci w sposób uporządkowany, z zachowaniem prywatności i jak największej normalności.
W 2025 roku ośmioraczki obchodziły szesnaste urodziny, co uczciła serdecznym przesłaniem, wyrażając ogromną wdzięczność i miłość do każdego z nich. W miarę jak jej dzieci dorastały, Suleman zaczęła powoli, na własnych warunkach, odzyskiwać kontakt z opinią publiczną. Otwarcie mówiła o wychowaniu głęboko autystycznego syna, Aidana, oraz o wyjątkowych wyzwaniach i satysfakcji z tego wynikającej. Wspominała również dawne żale, w tym o tym, że żałowała, iż nie wniosła pozwu przeciwko swojemu lekarzowi od leczenia niepłodności za przeniesienie tak wielu zarodków.
